Een van de dingen die mij (en Dan Buettner ;-) ) opviel was de mentaliteit van die ouderen. Ze hadden allemaal nog een reden om 's ochtends hun bed uit te komen. Ze zaten geen van allen weggestopt in een verzorgingstehuis, maar maakten nog actief deel uit van de maatschappij én werden gewaardeerd en gerespecteerd door hun familie. Dagelijks vervulden ze nog taken die bijdroegen aan het welzijn van anderen (eten klaarmaken voor de familie, vrijwilligerswerk, spiritueel leider van het dorp). Kortom, doordat ze nog een functie vervulden, voelden ze zich nuttig en gewaardeerd. Het woord 'pensioen' komt niet in hun lexicon voor.
Uit een Amerikaans longitudinaal onderzoek onder 12.000 mensen die aan de vooravond van hun pensioen stonden, blijkt dat mensen die abrupt stoppen met werken een veel grotere kans hebben op het krijgen van beroertes, hartklachten of kanker dan mensen die na hun pensioengerechtigde leeftijd door blijven werken. De onderzoekers denken dat de mentale en fysieke uitdagingen en de sociale contacten van het werk de kans op ziekten doet verminderen.
Wat betreft de geestelijke gezondheid ligt het iets anders. De mensen die na hun pensioengerechtigde leeftijd parttime door bleven werken in hetzelfde vakgebied hadden veel minder psychische klachten dan de mensen die abrupt stopten met werken of die parttime ander werk gingen doen. Ander werk levert waarschijnlijk extra stress op, waardoor de psychische gezondheid nadelig wordt beïnvloed.
Wanneer je gezond oud wilt worden is het van belang om een doel te hebben in je leven. Je moet een reden hebben waarvoor je 's ochtends je bed uit wilt komen. Onze maatschappij heeft de neiging om ouderen die gestopt zijn met werken als uitgerangeerd te beschouwen. Wanneer je sociale leven vooral wordt ingevuld door je werk, kun je na je pensioen in een gat vallen. Om jezelf gezond te houden, moet je actief deel uit blijven maken van de maatschappij, jezelf nuttig, gewaardeerd en gerespecteerd voelen. Het lastige is alleen dat iemand daar zelf het initiatief voor zal moeten nemen, omdat onze maatschappij er niet op ingericht is om gepensioneerden 'op te vangen'. Dus een oproep aan de maatschappij: zie wat ouderen nog wél allemaal kunnen betekenen en focus niet op wat ze misschien niet meer kunnen. Dit levert niet alleen blijere en gezondere ouderen op, maar scheelt ook nog eens in de kosten voor de gezondheidszorg!
Hoi Kirsten,
BeantwoordenVerwijderenMisschien ben ik die enige commentator op je posts, maar hey what the heck. Denk niet dat er niet meer zijn die dit lezen. En zoals ik al bij Melchior heb opgemerkt, ik waardeer je bijdragen. Want zo zie ik ze allemaal: bijdragen aan het bewustwordings proces dat het allemaal een beetje anders moet. Dat dit niet een 'fad' is maar absolute noodzaak. Als de misery van de obesitas en de diabetes blijft doorgaan wordt het op de duur onbetaalbaar en gaan andere noodzakelijke verzorgingen er onder lijden. En dan praten we nog niet over het leed. Heb ze gezien de stumpers die langzaam aan hun ledematen verloren. Eerst de voeten eraf, dan tot net beneden de knie. God wat een ellende. Ja en dat bij ons in de kerk en maar niet luisteren als je wat zegt over hun eet gewoontes, want de dokter weet het altijd beter.
Maar daarom reageer ik hier niet. Dat verhaal van Dan is "uit het leven gegrepen". Jij bent waarschijnlijk te jong om dat kunnen herinneren. Ted met zijn grote snor. Maar het geldt misschien voor ons. Ik weet niet of ik de 100 haal, maar ik zeg net tegen Adrie, als ik dat verhaal van Kirsten lees wat Dan Buettner schrijft, dan word ik met gemak 120 want ik heb nog wel voor 50 jaar plannen. Ik weet alleen niet of ik zelf wel zo lang mee wil. Als ik Fred Kirschenmann begrijp is over 30-40 jaar de olie op en dat betekent meer dan dat de auto's stoppen. De landbouw zoals we dat momenteel bedrijven is voor het grootste deel oil based. We zijn druk bezig om de hele zaak hier om te turnen in een bedrijf wat op de duur met zo weinig mogelijk energie gerund kan worden. Het is maar 16 hectare en mogelijkerwijs kunnen we er een hectare of tien bij krijgen. We hopen op de duur alles in small fruit, laag stam te krijgen. Zoiets zou zelf genoeg werk en inkomen kunnen verschaffen als de kinderen (4) eventueel thuis zouden moeten komen. Kersen, druiven, haskaps, bosbessen, zwarte bessen, saskatoons (grote krenten). De plannen zijn natuurlijk ook voor de processing. En ja, we zijn al aan het experimenteren met het zelf maken van chocola. Er zijn genoeg contacten te leggen hier met de verschillende coops in verschillende Afrikaanse landen, en hetzelfde geldt voor de kokosolie. Kersen bonbons, gezonder kan het bijna niet. Zei ik plannen voor de komende vijftig jaar? En ik heb je de helft nog niet verteld. Ik heb er geen idee van hoe een 70 jarige zich hoort te voelen, maar ik heb het idee dat ik na 50 gestopt ben.
Hallo James,
VerwijderenNogmaals bedankt voor je reactie en voor je waardering (ik had het inderdaad gelezen op Melchiors site). De olie mag dan misschien wel opraken, maar het olievlekprincipe zal niet verdwijnen. Als er genoeg mensen zo'n initiatief opzetten komt de bewustwording van binnenuit (maar goed, dat is een discussie op een ander blog, haha).
Ik begrijp uit je reacties dat je de gepensioneerde leeftijd bereikt hebt, maar je klinkt als een goed voorbeeld voor 'gepensioneerden' (stom woord). Wat een plannen en enthousiasme! Daar kan menigeen een voorbeeld aan nemen. Wil je alle plannen verwezenlijken, dan heb je inderdaad nog wel 50 jaar nodig! Ik hoop dat ik tegen die tijd ook nog zo boordevol energie zit en niet bij de pakken ben neer gaan zitten.
"...Als er genoeg mensen zo'n initiatief opzetten komt de bewustwording van binnenuit..." sssst! Ik ben het helemaal met jou eens maar laat Melchior het niet horen, die wordt daar een beetje zenuwachtig van. Onze beste Melchior is een echte nuchtere Nederlander en moet niet zoveel hebben van zaken die niet direct met je zintuigelijke waarneming kunt duiden of vatten. Ik ben een Ken Wilber student,heb Mathew Fox in de kast staan naast Thomas Merton. Love the writings van Paul Davies en van Rupert Sheldrake. En Marianne Williamson naast Dianne Ackerman, en Claxton staat naast Dallas Willard. Ik snap wel waarom Melchior er zenuwachtig van wordt want er is nog al wat afgezwendeld met de Power of Positive thinking.Ik heb William James gestudeerd : Varieties of Religious Experience. Maar ik ben ook een oude Dooyeweerdiaan, Professor Dooyeweerd, samen met prof Vollenhoven,is voor mij nog steeds een hoogtepunt in de geschiedenis van de philosofie van de 20ste eeuw.En dat heeft niks te maken met het feit of ik wel of niet een christen ben. Door middel van zijn 'Structures for' en 'Structures of' legde hij de enige werkelijk wetenschappelijk verantwoorde basis voor het accepteren van God aanwezig in de schepping. En je mag God invullen net zoals je wilt. Van mij mag je het zelfs 'de force' noemen en may the Force be with you. Nou daar zal ik het maar bij laten en nee, ik ben geen fundamentalistisch denker en er nog nooit op uit geweest om iemand te bekeren. Woerlee had colleges bij Dooyeweerd of Vollenhoven moeten lopen. Ik heb nog steeds in mijn bezit Vollenhoven's Isagoge Philosophiae (1967) Woerlee mag hem lenen maar ik wil hem wel terug.
Verwijderen